Herinneringen aan de Tweede Wereldoorlog
----------------------------------------------
Toen in 1944 de Tweede wereldoorlog in Zeeland ten einde liep was ik 6 jaar.
Kort voor de bombardementen op de Walcherese dijken begonnen, wierpen
geallieerde vliegtuigen pamfletten uit om de bevolking te waarschuwen
en de Duitsers te bewegen tot overgave.
Enige van deze pamfletten haalde ik uit onze tuin aan de Nieuwe Vlissingeseweg
in Middelburg en bewaarde ik.
De Voorzijde ziet er zo uit:
De Achterzijde heeft als tekst:
De bombardementen op Walcheren begonnen en Walcheren liep onder water.
Wij moesten vluchten naar Middelburg-stad bij oma.
Daar woonde ook een tante (tante Mien) die zich intensief met Rode Kruis werk
bezig hield.
Zij had bij de inval van de Duitsers in mei 1940 o.m. de dagelijse leiding over
een noodhospitaal in Middelburg:
Mijn vader was gevangen genomen door de Duitsers, maar na korte tijd werden ze
op 25 mei 1940 vrij gelaten en met groot verlof gezonden
In 1941 moest iedereen een persoonsbewijs hebben, zo ook oma en pa:
De voorzijde:
De achterzijde:
In 1943 moest iedereen zijn radio inleveren.
Die hebben we dus nooit meer teruggezien.
Rond die tijd was ook sprake van terugvoering van mannen in
krijgsgevangenschap.Bij Tak en Co in Middelburg had men reeds 4
mannen moeten afstaan. Pa kreeg vrijstelling via de Vereniging
voor de Effectenhandel c.q. Bedrijfsschap Detailhandel. Hij moest
een Bescheinigung afhalen.
Bij de bevrijding was er weer veel werk voor het Rode Kruis.
Tante Mien kwam o.m. in actie in Westkapelle:
In het voorstel voor een hoge onderscheiding van het Rode Kruis aan haar
staat:
Hulpverlening Westkapelle, per roeiboot over mijnenvelden, kraamvrouw
opgehaald; maakte deel uit van post op Sloedam tijdens evacuatie en werkte
aldaar onder gevaarlijke omstandigheden, tallooze lijken verzorgd,
leiding noodziekenhuis, goed werk verricht bij gewonde Duitsche militairen.
Op 1 november 1944 begon "het toenmalig gezag"in Middelburg zeer onrustig
te worden ivm de aanval op Walcheren van de geallieerden.
Blijkbaar werden door de ondergrondse reeds maatregelen genomen voor direct
na de bevrijding, want hoewel Middelburg pas op 6 november 1944 werd bevrijd
is Pa z'n aanstelling tot (tijdelijk) politie-ambtenaar gedateerd
1 november 1944. Voor zover ik mij herinner had hij geen uniform maar
een band rond de arm.
In elk geval was hij inderdaad direct na de bevrijding enige tijd bij de politie,
tot er weer enige orde heerste.Daarna was hij weer gewoon bank-employe.
(Wij maakten de bevrijding mee in een kelder onder een
van de woningen aan de Dam in Middelburg, dicht bij het toenmalige politie-bureau.)
Ons huis aan de Nieuwe Vlissingseweg in Middelburg dat in het water stond,
was bij de bevrijding aan de achterzijde getroffen door een granaat ,
waardoor al het huisraad dat op de bovenverdieping was opgeslagen vernield
was.
Er was een schade-enquete-commissie die in 1944 met voorschotten werkte
en in 1950 lang niet de schade dekkende bedragen uitkeerde.
Na de oorlog was Walcheren zwaar verwoest.
Men organiseerde o.m. een boomplantdag enige jaren na de oorlog.
Het certificaat van mijn vader heb ik niet meer, wel dat van mijn tante:
Nog tot lang na de oorlog was er van alles op de bon, heel lang tabak voor mannen
en vrouwen:
terug index
17-01-2000
